Page 380

۳۶۸ زمن هرچه خواهان شو انیرزا دهیم من بتوفیق ربّ جهان بگفتانیم طفل ای با صفا که با چرب و شیرین فریبم کیا چه لذت برم من بحلوای دهر که مخلوط گردیده یکسر بزهر نصیبی گرت هست از خوان عشق زرحمت مرا ساز مهمان عشق ازان باده گر هست در ساغر بده جرعه تا جان دهم در برت نباشد ببار تو گر آن صدا مزن بانگ عرفان بچرخ و بپا پس آنگه شه کامل باهنر به او کرد از شور دل یکنظر بیکدیدن آن سائل با صفا بیفتاد و جانش شد از تن جدا بلی عشق را زین اثرها بسی است بمیدان او مرد کی هر کسی است کسی را که کامل شود عشق یار بیک حرف جانان دهد جان بکار خاتمة الكتاب بعون الله الوهاب بحمد الله از لطف پروردگار منتظم شد این گوهر شاهوار ز الطاف شاه ولایت مآب فراغت میسر شدم زین کتاب