Page 379

۳۶۷ ازو حب حق در دل عاشقان وزو عشق هو حاصل عارفان بهر گوشه از وی خوارق پدید شقی را بیک دم نمودی سعید عیان بسکه ازوی کرامات بود سرکوی او جای حاجات بود بدل هرکه میکرد مقصد بیان در آئینه شه بگشتی عیان یکی روز آنشاه والاگهر بجمع مریدان بشد جلوه گر بناگه کهن جامه مردی غیور بدرگاه شه آمد از راه دور به تندی بشاه جهان نعره زد که ای عارف کامل با خرد اگر نیستی مرد ظاهر پرست بود رشته حب یارت بدست بمن کن عیان تا بدانم چهء چه باشی چه وزکجائی کهء در از سر عشقت بدل بار نیست مرا با تو هم گر نه و کار نیست بفرمود آن کان حلم وحیا که ای مرد صاحبدل پارسا چه میخواهی از گنجهای جهان که بخشم ترا نیز نان رایگان تمنای دنیا چه داری بگو که سازم روا حاجتت موبمو