Page image — the source of record
Machine transcription
۳۴۸
ترا مرگ اگر یاد باشد مُدام نباید بخندی تو در صبح و شام
یقینت چو آمد بمُردن تمام نخندی گهی گریه داری مُدام
همان خنده باشد ز طول امل همین خنده ناید ز فَرْدُ مُکَمَّل
همین خنده هر دم ز نادانی است وزین خنده آخر پشیمانی است
ازینست پاکان را یقین نباشند خندان بر عِصْیَان و کین
وَ اِنْ بَغَیَ عَلَيْهِ صَبَرَ حَتّیٰ یَکُونَ اللّٰهُ هُوَ الَّذِیْ یَنْتَقِمُ لَهٗ
و اگر ستم شد بر او صبر نماید تا باشد خدا آنخدائی که برای او انتقام درآید
چو بیند ز کس بغی و جور و ستم کند صبر آنکه ز راهِ کرم
بماند بحق از ره دین و کام که گیرد خداوند او انتقام
نگردد بہمین انتقام و جدل که باشد معطل بوقت و مَحَل
ز اهل خدا هست چون این حساب نیارد بکس قهر و رنج و عتاب
بماند که حق انتقامش دهد ز درگاه خود نام و کامش دهد
چو با غیر او کار دارد نه هیچ بغیر خدا روی آرد بهیچ
بخیر و به شر و هم نفع و ضرر بجز حق نیارد شریکی دگر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.