Machine transcription
۳۴۷
تو خاموش شو تا در آید بکار ز دل خوش بود کار با کردگار
بخاموشی از آوری فکر و هوش نباشی تو گویا و گردی خموش
زخاموشیت حاصل اَسرارِ حق زخاموشیت هست دانِ سَبَق
نه کامی ز گفتار حاصل کُنی نه نامی ز گفتار حاصل کنی
اگر خواهی اسرارِ حق یافتن بخاموشی آور تو دل کلفتن
بخاموشیت دل بیابد خدا زخاموشیت دفع گردُ دِلا
ز خاموشی آید همه کام دل نگردی بخاموشی ایجان خجل
رساند خموشیت با کردگار خموشی دهد عشرت و عیشِ یار
وَ اِنْ ضَحِكَ لَمْ يَعْلِ صَوْتَهُ
اگر بخندد بلند نسازد آوار خود را
چو خندد صدایش نه بالا شود بخوف خدا تعالی شود
چو قَلِيْضَحَكُو گفت خالق جلیل نگردند از خنده هرگز ذلیل
چو شد گریه بسیار حکم خدا نخندند از آن قَهْقَهَهٔ اولیاء
بگریند بیش و بخندند کم همه وقت در یاد رنج و اَلَم شود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
