Page 282

۲۷۰ زیکسو چشم دوش شیر همه عضو ماندمبتلا در ستیز بود سینه بس تنگ و تنگش نفس به پشت و کمرزان گرانست بس تعفن بمعده چوآرد غذا به تب در رسد آخرش ماجرا وگرنه به اسهال وقی مبتلا بچشم و بگوش و بسر صدمه ها گهی مسهل و گه اباله ضرور زسر دیت بلغم ز صفرا ضرر حواس دماغ از بدامبتلا زفعل دماغی جدا و سواء زمعده تمامی بدل اختلاج که از صد مفرح نیابد علاج ازین ابتلا در جگر روید آب به ضعف و بامراض گردد خراب نباشد غرض هیچگه تن صحیح همه وقت باشد بحال قبیح بباطن چوآری در ینو حیات ز بخور و نت روح را زشت حالی چو در ابتلا و تعفن مدام بود روح را حال بدزشت کام کجا سیر آرد براه خدا ره معرفت بهر او از کجا گرفتار درد و بلا و محن بود حال روح آنچه شد از بدن