Page 283

۲۷۱ نه تن را ازین معده جان بخشد نه دل را ازین دانش فر فزایدش خورد خواجه تا خوردنش میتوان تن و روح جوید ز خواجه امان آزاد همین جاریست رنج از حرص و از نه لطف نماز و نه راز و نیاز ز پاکان نباشد ازین شیوه ها تن و روح ایشان نباشد تباه ز خوردن بود شهوت آدمی ز خوردن رود خاصه آدمی ز خوردن بود حرص بر مال و جان ز خوردن بود حال مردم تباه فزود بحرص و بجاهت چو رغبت فزود ببدخواهی خلق آید کشود همه خلق بدبینی اندر نظر همه خلق از دست تو در بدر ازین حسد زین تعصب عداوت ازین ریا و کبر و کین و بغاوت ازین گذشتی چو از معده و خوردنی بری از سعادت همه بردنی از نیست پاکان راه خدا بخوردن ندارند چون ماؤ من گریزان ز خوردن بیگاه و گاه خورند آنقدر کو شود قوت راه ازینرو بروزان صیام آورند ازینرو به شبها قیام آورند