Page 281

۲۶۹ قناعت نمایند در صبح و شام ندارند با سیم و زر هیچکام مَنْزُورُ اَكْلُهُ اندك است خورش او ززاہد بود خوردنش بس قلیل که دارد همه وقت حُبّ جلیل خورد کم همه نور زاید بدل خورد کم همه فیض آید بدل شنید یکه فرمود خیر الوری که این معده حوضست حول فضل مرضها ازین معده گردد پدید ازینمعده شد رنجهای مزید بظاہر بباطن از و رنجها از و فوت زانسان بی گنجها بظاهر مرضهای این تن ازو بباطن بحق نا رسیدن از و زسر تا بپا جمله امراض تن مرضهای باطن همه در بدن بمعده رسد چون غذابیشتر که از ہضم آن عاجز آید پسر تا داخل شود چون بمعده فرو مرضها بتن حاصل آید کنون بخارش غرض آورد دردسر بمعده بود نفخها سر بسر به امعاء قراقر زباد روان تعذر به احشا رسد بیگمان