Page 280

۲۶۸ چو از کار بیش است و و از ضرورت بود دشمنت نی شماریش دوست به اندازه حاجتت ایخلیل نه دشمن شماریش نه دوست قلیل به شهوت اگر جمع دنیا کنی همین است در جمع دنیا دنی شود حکم دنیا در آنوقت کو ببینی برای نهادن بگو نگونسار گردی بروز قیام همین است دنیا فقط و السلام ببین وسعت رحمت کردگار که از بهر دنیا چه زیبا است کار بقدر ضرورت ز لطف و کرم نکردت نگونسار و خوار و دژم توزان بیش خواهی چرا ایجوان به پیشت چه نفع است غیر از زیان بقدر ضرورت چه دارد نه باک مجو بیش از ان تا نگردی هلاک چوبیش از ضرورت بماندیش در بمیراث ماند برای پسر خدا از تو آزرده باشد اگر چه از بهر تو بود یا از پسر پسر زار ستاند تو زیر عقاب ببین ای برادر چه باشد صواب از نیت پاکان راه هدی شمارند زر را بتر از بلاء