Page 267

۲۵۵ شنیدی که انسیّد دو جهان چه فرمود با مادر مومنان چو خواهی که یابی رضای مرا در اوضاع دنیا قناعت نما چنان کن قناعت که مرد غریب بزاد سفر مینماید قریب نه پیراهنی از تن آری برون که گردد بپیوند بر من فزون شنیدم که سلطان عالم عمر بتخت خلافت چو بد جلوه‌گر بتن پیرهن بود آن شاه را که بد چارده پینه‌اش برملا چنین بد که شاه ولایت علی که بودش عیان از خفی و جلی خلافت چو با آن شه دین رسید بقیمت ز کس خرقه در خرید درم سه بداد و ستد پیرهن بدش پیرهن تا زمانی بتن چو شد کهنه آن پیرهن در برین شدش پاره در حد دست آستین بفرمود آن پارگی را جدا که بودش نه امکان ز پیوند تا جدا کرد و فرمود شکر مزید که این خلعتم بد ز حی مجید بپوشیدش تا بعهد اخیر نگشتم به پوشیدن آن قصیر