Page 265

۲۵۳ زگندم گذشته هوس اینچنان که خواهیم هر لحظه بهتر از آن بود نانه ترسیده گندمین قناعت بکجا نفس آرد کمین همان نان کجا خشک خوردن توان نباشد خورش چون بهمراه نان همان در شریعت از بهر نام ولی در حقیقت پلو است کام نه تا نفس سرکش زما خوش بود کجا وقت خوردن بسرش بود چو خوش نفس باشد عقبات حرام کجا لذت اندر قعود و قیام کسانیکه از نفس رو تافتند همه نعمت اخروی یافتند تو هم گرکنی ترک از حرص و آز بیدل آیدت راه راز و نیاز چو من گر برادر تو تن پروری بمانی به افسون تن پروری چو پرورده شد این تن بهتک چه زیبا شود چون سپاری بخاک زروحت نیابی اثر از صفا بتن یا بر وحت کجا مرحبا در بیان پوشاک ز پوشاک پاکان چو خواهی خب بتن پیرهن یک کلاهی بسر