Page 221

۲۱۱ چه شکر یکه بر سینه در ستا ست چه شکر یکه دست دعا باخدا چه شکری بپا ایستاده بران چه شکری بزانو کف با خضوع چه شکر یکه افتاده سر بر زمین چه اعضا که جمله بمصروف یاد بجز یاد مولا دگر کار نی چه شکر یکه بر حرف شکرش بزبان چه شکر یکه سر را سرور حضور چه شکر یکه از حس شود مشترک چه شکر یکه حسنش بحجر صفا چه شکر یکه در دل نباشد خیال چه شکر یکه و همیخ در دل درون بحمد خدای سیاه و سپید نخواهد دگر هیچ جز کبریا کند هر چه شایان راز و نیاز همه پشت خم در ادای رکوع بخاک سیه سوده صد جبین بجز یاد مولانه صرف و نگار بجز فکر داور برو بار نی بری نی بجز هسته مولی گران حواس اندران غرق دریانو طلای محبت زند بر محک شست و ز آرد بشکرثنا خیالست اگر صرف وقت وصال همه و هم در سر زعرفان قرون