Page 214

۲۰۴ دو جا شکر تو گشت زین رسم و راه یکی بروز بر و دگر بحر شاه بود بهر شر خر میت رت نام ازین شکر تو راست تا نیام وگر در دل آری خیال رقم که تحریر نبوده اوراقم بگوی که خلعت بمن زین سبب رقم داد از بهر خلعت نبود نباشد درین نقص دیگر تو مسخر بود این رقم چون باد سیاهی و کاغذ قلم هیچگاه نداده است باکس پشیزی زراه ازین نقص در شکر ناید پدید ترا باد این شاکری بر مزید وگر شکر گوئی تو از آن کسے که نوکر بود بر خزانه بسی نباشد درین هم زیان آنچنان که او را نباشد بدان توان اگر حکم بر وی بگردد بداد به دینار از وی نبایست داد ز ابر و ز باران کنی اعتقاد همه ملک آباد ای خوشنهاد ز کشتی به دریا بگوئی نجات همه دور باشی زشکر حیات وگر با دو باران و شر و قهر گیاه و زمین کوه و بحر و بحر