Page 141

۱۳۱ بخواهید از من که تا در دهم بجوشست این لحظه بحر کرم شماگر نخواهید غفلت بود نه این کز کرم قصر و عطلت بود که نبود خواهش که مقصد نیافت که آمد که اوعز بیحد نیافت قصور از کرم اندرین راه نیست چو شوق شما زیب و جا نه بیست چو آید صد متصل مرغ عرش نداور دهد با خروسان فرش که آرید بس ناله ها زار زار بگوش حریفان خواب و خمار که ای غافلان وقت بیداریست کنون وقت از خواب بیزاریست بخواهید مقصود خود از خدا که جوشیده بس بحر بی منتها بگوئیم قُومُوا اَیا غَافِلُون کرم میکند حق دریندم فزون جو رحمت طلبگار جرم شماست مباشید غافل که وقت دعاست زیک نعره باقی اثر ها هنوز که دیگر رسد نعره ساز و سوز از ان نعره ما نیز نالان شویم به بیستابی و بانگ و افغان شویم غرض بشنویم و بنالیم سخت برین خوابناکان غفلت پرست