Machine transcription
۱۲۳
کای باهوش و عقل و خرد زیک مشکلم جمله حیرت برد
همه وقت اینمشکلم در دل است که امید حلّش ز صاحبدلاست
بگفتش که ایجان سوال تو چیست بگو تا بدانم مقال تو چیست
بگفتا شنیدم که پاکان دین نخوابند شبها بروی زمین
ببیداری آرند زحمت بسی نخوابند ایشان چو خواب کسی
بدنیا همه خواب و بیداریت بایشان ز خواب این چه بیزاریست
چو از بهر انسان خدا هر دو داد چرا کس کند ترک خواب مراد
پاسخ بفرمود پیر هدی که ای سائل کامل با صفا
ز خوابست نقصان انسانهم که خواب است شایان حیوانهم
ز خوابست دید جناب خلیل که ساز و پر و دره حق قتیل
شد از خواب یوسف علیه السلام بزندان و چه بند و هم شد غلام
ز تفصیل خواب آنچه گویم کم است تبیین او بسط جویم کم است
خدائی که جمله جهان آفرید به انسان خرد داد و جان آفرید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
