Page 80

۶۶ و عناد را بر افراشته بر فعل قبیح خود ها ثابت قدم در اسخ دم بوده با غراض فاسد خویش چنان نمایند که ما دوست و منفعت و خیر خواه و مشفق این دولت و در بند آبادی و زیادتی خزینه بادشاه ئیم فان كان المنصف والانصاف هذا فا لظلم والاعتساف ماذا و این گفتار ناهنجارشان بدان ماند که آفتاب عالمتاب را جرم ظلمانی و یا شب دیجور را لیلة البدر نورانی قرار دهند بلکه این تقریر بی ثبات و تاثیر شان چون زعفران زار کشمیر که عابرین و ناظرین از سفاہت و حماقت و جهالت بے غایت و نهایت شان محو حیرت و قهقهه میشوند و بدان شیوه نفاق دور از وفاق در مهلکت بدعت پا کنند و رسوم بد وضع نمایند و در ادرارات و وظایف و معایش علما و ائمه طعن زنند و از مقوله لقوله اساءة الادب علی اهل الرتب يوجب العطب غافل بود و در ابطال چنین خیرسی کا نمایند و بر خرابهها بیفزایند و علما را قباله کنند و بر مردم بہانه گیرند و مصادره کنند و بر بے جرمان و بی گناهان تہمتها نہند و جنایت بے جرمی ستانند و آنها را از بے اعتقادی و جہل و غفلت خدمت دانسته لاف و گزاف که ترک شیمه انصاف و اختیار طریقه ظلم وستم اعتساف است زنند و بدان سبب خود ها را صاحب وقر و عزت دانند و خیرات و صدقات و ادرارات بادشاه را از مستحقان بریده گردانند و فی الحقیقت چون کنده ناتراش و چوب ناهنجار و ناخراش مصداق کا نہم خشب مسندة خالی از دانش و نظر و عاری از احتیاط و حذر کہ اطفال دبستان بگفتار و کردارشان خنده زنند و بنیاد تقریرشان را بناخن انگشت کنند و محال جز خبیبت و خسران و بے نصیبی و خذلان نبوده موجب بدنامی دین و دنیا گردیده آوازہ ظلم دستم و دون ہمتی بادشاه با طراف و اکناف عالم منتشر گردیده در دعا ہاے بد دنگیزش خلق در حیاة و ممات بر کشاده شود و مذموم ۱ے یعنی براه رفتن ۱۲ ۲ے بالکسر بمعنی بار بار انعام و بخش نمودن ۱۲ ۳ے یعنی اهل الفضل والشرفیہ ۱۲ ۴ے بفتحتین یعنی ہلاک شدن ۱۲ ۵ے بمعنی جرم و تاوان ستانیدن ۱۲ ۶ے بمعنی خوی ۱۲ ۷ے بمعنی بخشش ہاے بار بار ۱۲ ۸ے یعنی ناهموار و بے ادب و سفله ۱۲ ۹ے این آیت در رکوع قبل از رکوع ثلث جز ۲۸ تہا بمعنی فرو گذاشتن و یاری و مدد ناکردن ۱۲م