Page 79

وان ابا بكررض هد م عليهما حايطا بحسب ما رأيا من المصلحته وقال عمر من اتي بهيمة فاقتلوه واقتلوها معه قيل لابن عباس رض ما شان البهيمة قال ما سمعت من رسول الله شياء ولكن اكره ان يحل لحمها وينتفع بها كذالك روح ۳۲۶ ح ۲ اثنان يعفور وعفير وفي كتاب التعريف والاعلام ان اسمه حمارة عفير ويقال له يعفور - روى انه وجد لامه بخيبر و انه تكلم فقال اسمي زياد بن شهاب وكان في ابائى ستون حمارا كلها مركبهام بنی و انت نبي الله فلا يركبنى بعدك احد فلما توفى رسول الله القى الحمار نفسه في بئر جزعا على رسول الله ص فمات وذكر انه مر كان يرسله اذا كانت له حاجة الي واحد من اصحابه فيأتي الحمار حتى يضرب برأسه باب الصاحب الدار فيخرج اليه فيعلم ان النبي ص يريده فينطلق مع الحمار اليه والحمار من اذل خلق الله وفي الحديث من لبس الصوف وحلب الشاة وركب الاتن فليس في جوفه شيى من الكبر و الاتن جمع اتان بمعنی حمادة مخته خلاصه روح ۳۲۹ ح ۳ وفي حيوة الحيوان ان تخذ من حافر حمار الاهلی خاتمه و لبسه المصروع لم يصرع روح ٣١٤ ح ۲ عا ر در عهد او اهل فساد قوت گیرند و امر معروف بمثابه مختل گردد که کسی را امر معروف و نهی منکر نتواند کرد و بازار اهل دین و علم و صلاح کسا د یا بد و از اهل ظلم و مطرب و مسخره وعوانان و دیولیوگان د بد گهران و غمازان و بی حهل و نمام و غدار و محتال و شوخ دولیخ و مکار و اهل فساد د لکنا رواج یافته رنجها ی نمکین که از دست اهل علم و صلاح و پیروان دین متین در جگر داشته و تخمها ی ضفان و کینه های دیرینه را که در مزرع سینه کاشته بودند ، را بر وی کار آورده بحضرت پادشاه بکار برده ظلم را در نظر پادشاه بصورت عدل و فصیحت و کسوت مصلحت آرایش داده و اطاعت حق را گذاشته و علم تعنت و ۱۲ بفتحتین معنی ناشکیبائی کردن ۱۲ ه معنی خلل پذیر ۱۲ ه بالفم بمعنی صاحب غارت و کبر ۱۲ه بالضم معنی شوخی و بی شرم شدن ۱۲ ح :