Page 234

۲۱۴ بقولنا فاعلموا ان عليكم في سيركم هذا حفظة من الله تعالى يعلمون ما تفعلون فاستحيوا منهم ولا تعملوا بمعاصی الله تعالى فى سبيل الله تعالى ولا تقولوا ان عدونا شر منا فلن يسلط علينا فرب قوم سلط عليهم شر منهم كما سلط على بني اسرائيل لما عملوا بمساخط الله تعالى كفار المجوس فجاسوا خلال الديار وكان وعدا مفعولا واسئلوا لله العون على انفسكم كما تسئلون النصر على عدوكم اسئل الله تعالى ذالك لنا ولكم وترفق بالمسلمين فى سيرهم و تخشمهم مشيا يتعبهم ولا تقصر بهم عن منزل يرفق بهم حتى يبلغوا عدوهم والسفر لم ينقص قوتهم فانهم سائرون الى عدو مقيم حامى الانفس والكراع واقمر بمن معك فى كل جمعة يوما وليلة حتى تكون لهم راحة يجمون فيها انفسهم ويرمون اسلحتهم وامتعتهم وخيم منازلهم من قرى اهل الصلح والذمة فلا يدخلها من اصحابك الامن تثق بدينه ولا يرزء احدا من اهلها شياً فأن له حرمة وذمة ابتليتم بالوفاء بها كما ابتلوا بالصبر علينا فما صبروا لكم فتصبهم خيرا ولا تستخس واعلى اهل الحرب بظلم اهل الصلح واذا وطئت ارض العدو فاذك العيون بينك وبينهم ولا يخف عليك امرهم وليكن عندك من اهل العرب او من اهل الارض من تطمئن الى نصحه وصدقه فأن الكذوب لا ينفعك خبره و ان صدقك فى بعضه والغاش عين عليك وليس عين لك وليكن منك عند دنوك من ارض العدو ان تكثر الطلائع وتبث السرايا بينك وبينهم فتقطع السرايا امدادهم ومرافقهم وتليم الطلائع عورت ا در رفتن شما ۱۲ ۲ پس حیا کنید ۱۲ ۳ مجوس کخوط بالضم و ضمتین و فتحتین بمعنی خشم گرفتن و ناخوشنود شدن ۱۲ ۴ پس جستجو نمودند در میان سرا ها وخانه ها ۱۲ ۵ این آیت در اول رکوع جز سبحان است بمعنی رنج و مشقت ۱۲ ۶ بمعنی رنج و ماندگی که در تعب و مشقت اند از و ایشان را ۱۲ ۷ بمعنی نگاه دارنده ۱۲ ۸ یعنی بیار و کنار مکن ۱۲ ۹ بتقدیم راء مهمله برزای معجمه بمعنی در مصیبت افکنده نشود احدی از اهل آن ۱۲ ۱۰ بالفتح بمعنی رفتن و پا برزمین نهادن و پامال کردن ۱۲ ۱۱ یعنی راه نمای چشم ها را یعنی جواسیس را ۱۲ ۱۲ جمع عین بمعنی جاسوس ۱۲ ۱۳ دپوشیده نباشد ۱۲ ۱۴ بمعنی خیانت کننده و ظاهر کننده خلاف آنچه در دل دارد ۱۲ ۱۵ بمعنی جاسوس ۱۶ بمعنی پیش روان لشکر که برای خبر گرفتن حال دشمن پیشتر روان شوند ۱۲ ۱۷ بمعنی فوجهاء لشکر که بجانبی فرستند ۱۲ ۱۸ سرایا جمع سر یه بفتح اول و کسر ثانی و تشدید تحتانی بمعنی لشکر یکه زیاده از پنج کس تا چهار صد کس و باصطلاح اهل حدیث بمعنی لشکر یکه حضرت بر هدایت مقدس خود در ان نباشد و بر کرده گی یکی از اصحاب فرستاده باشد ۱۲ ۱۹ بالفتح بمعنی رخنه ہائے صف لشکر و حصار که از ان بیم و هراس باشد ۱۲ح