Page 12

حضرات ملوک و سلاطین بنده اند از بندگان خداوند جل ذکره که ذکور هم عبیده و اناثهم امائه و شاهنشاهی صفتی است از جمله صفات خصائص جناب حضرت قدس خداوندی عزاسمه که عبارت از ملک ملوک وشاه شاهان است لهذا شرع شریف جواز نفرموده احدی از خطبا وغیره را که ملوک زمان و امرا وسلاطین وقت و آن خودها را موصوف بصفت وملقب ومخاطب بلقب وخطاب شاهنشاهی نموده در خطب وغیره بصفت مذکوره یاد کنند که ما للتراب و رب الارباب یعنی چه نسبت ست خاک را با ذات پاک ونیز در تفسیر شریف روح البیان مذکور و عیان است اینکه جناب حضرت موسیٰ ع در مناجات خود بجناب حضرت قدس خداوندی جل ذکره عرض کرد که پاکاصمد اعلامہ و نشانه خوشنودی تو از خلق چیست فرمود که ای موسیٰ اگر حاکم وعامل گردانیدم بالای شان اهل خیر وخیارشان را پس همین ست نشان خوشنودی من از ایشان واگر حاکم و عامل گردانیدم بالای شان اهل شر و اشرارشان را پس همین است نشان سخط و نارضای من از ایشان وكان بكر بن عبد الله المزني يقول اذا وجدت من اخوانك جفاء فذالك من ذنب احدثته فتب الى الله تعالى واذا وجدت منهم زيادة محبة فذلك لطاعة احدثتها فاشكر الله تعالى انتهى كلامه واعلى الله مقامه طبقات چنانچه بلبل حقیقت نوازی معین فرازی جناب حضرت شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی رح فرمودۀ معنوی لے بقومیکه نیکی پسند دخداے : دہد حاکمے عادلے نیک رای * چو خواهد که ویران کنند عالم دہد ملک در پنجۀ ظالمے * و نیز در تفسیر شریف روح البیان مذکورست که از حجاج ستمگر حلاج پرسیدند که با اینکه زمان سراسر امن و امان خلافت جناب حضرت امیر المومنین عمر رض را دیده و در یافته و عدل و انصاف و صلاح او را که شمر سنۀ کاسۀ فارغ بوده دانسته چرا عدل را که طریقۀ انیقۀ حدیقه بهشت و راہ رضاے خالق خوب وزشت ست ہشته و لے بفتح همزه و کسر نون ویای تحتانی بمعنی خوب وعجیب ۱۲ سراج