Page 10

قال فی شرح الجزری ینبغی ان یدعوا بالامور المهمة والكلمات الجامعة وان يكون معظم ذالك او كله في امور الاخرة وامور المسلمين وصلاح سلاطينهم وسائر ولات امورهم و توفيقهم للطاعات وعصمتهم من المخالفات وتناونهم على البر والتقوى وقيامهم بالحق عليه وظهورهم على اعداء الدين وسائر المخالفین م۴۲ م۲۱۳ و در تفسیر مدارک شریف و روح البيان مذکور و عیان است اینکه در بعضے کتب سماوی مذکور است که حق سبحانه و تعالی میفرماید که نهم ملک ملوک و شاہ شاہان قلوب دولہائے ملوک و نواحی و موئے پیشانی شان بید قدرت من ست پس اگر بندگان من اطاعت و فرمان برداری کنند مرا میگردانم سلوک مراد سلاطین و ملوک شان را بائے شان عطوفت و رحمت و نعمت و اگر معصیت ورزند و نافرمانی کنند مرا میگردانم ملوک و امراء سلاطین شان را بایشان عقوبت و زحمت و نقمت پس اے بندگان من چون کار ہا بقبضۂ قدرت من و آنچه بالكسر معنی کیت از امرا و ملوک وسلاطین بشما میرسد بفرمان من ست کہ يفعل الله ما يشاء ويحكم ما يريد سئل این آیت در رکوع تاریخ جزء ۱۴ عن اعرابی بم عرفت الله فقال البعرة تدل على البعير واثر السير تدل على المسير والروث تدل على الحمير فكيف لا يدل السماء ذات الابراج والارض ذات الفجاج على السامع البصير والمبدع القدير تفسير كبير حتى انه سئل بعض العلماء ما الدليل على ان للعالم صانع واحد قال ثلاثة اشياء ذل اللبيب وفقر الاديب وسقم الطبيب ص ۴۲۷ ج ۳ زیرا که نمیتند ایشان مگر چون خامه در دست نویسنده و یا نامه در روی خواننده پس مشغول مسازید نفس خود را بسب و دشنام ملوک و سلاطین و آنچه بشما میرسد از ایشان بدانید بلکه بفحوائے وما اصابك من سيئة فمن اول رکوع این آیت در نفسک همه را از شومی و بدی اعمال و جزائے وبال و زشتی افعال خود نا دانسته از فعل قبیح معاصی و گناهان خود با بفحوای صداقت انتمای وان استغفروا ربكم ثم توبوا اليه يمتعكم متاعًا ایست که دو ر کو ۱۲ قمر ج ۱۳ حسنا الى اجل مسمی ویؤت کل ذی فضل فضله چشم جسم و جان خود ها را از کردار ہائے ١ والالحاح ان يلازم المسؤل حتى يعطيه ۱۲ قاضی بیضاوی ۲ ولات بضم و او و تخفیف لام و فوقانی جمع والی بمعنی حاکمان و درستان و بدشت بدلام خطاست و همچنین قضات به تخفیف ضاد معجمہ جمع قاضی ۱۲ ۳ این آیه را در رکوع بعد از رکوع ثلث جزه ۱۳