Page 64

۱۱ بودند اعلیٰحضرت خلد آشیان که طبع ظریفانه میداشتند سخنهای زنگارنگ را بگوش حق نیوش پایے افراشتند عالیجناب مستوفی الممالک فرصت انگاشته و موقع وقت را پنداشته و قصه ما و برادر خود را که با هم گذشته بود آغاز کرد و در قصه ہا نه و اعلیٰجناب خلد آشیان به توجه و غورش می پرداخت و خاطر مبارکش را آن کلام پر اثر مے ساخت حتیٰ که مستوفی صاحب کلام خود را باتمام رسانید و اعلیٰحضرت را آب دیده گردانید بعد ازان از زبان فیض ترجمان اعلیٰحضرت این کلام جاری شد هر کس که در نظر و قلب او یکذره عظمت و ہیبته خدائے عزوجل جا میگزیند ہرگز در نظر و قلب او از شان کسے عظیم وجلیل القدر ہیبت نمی نشیند چه جائیکه انسان ضعیف البنیان که از یک مشت خاک و یک قطره نا پاک آفریده شده و اعلیٰحضرت خلد آشیان آنچنان قیافه صحیح میداشت که کسانرا خرق عادات او در شبه مے انداخت چنانچه در تجربه من بنده آمده است این احقر از اعلیٰحضرت خلد آشیان علیہ الرحمة والغفران بزبان اردو عرض مے نمود و آنجناب بفارسی ارشاد مے فرمودے من بنده قابلیت زبان اردو اعلیٰحضرت اندازه کردن نمے توانستم بدین جہت انچه که ضروری عرض مے داشتم بفارسی مے نگاشتم روزے این عریضه که از دارالایمان افغانستان برائے حصول علم صنعت و حرفت چند کسانرا که قابل و لایق این باشند در ممالک یورپ فرستاده شوند اگر در رائے فیض انجلائے والا مناسب آید بهتر است بزبان فارسی نوشته حاضر خدمت فیض اقدس شدم اعلیٰحضرت خلد آشیان بکمال شفقت و عطوفت خسروانه این احقر را رو بروئے سر پر مبارک بر قالین اشارت فرمود چنانچه این بنده مودب جائے خود اختیار کرد۔ اعلیٰحضرت یکے از اراکین حکمت خود بمعاملتی کلام میداشتند که این بنده محل عرض یافته لفافه از جیب بیرون نہاد و اعلیٰحضرت بگوشہ چشم قبول جا داده بدیگر کارہا پرداختند ۔ من آن لفافه را بجیب باز گرفتم بـعد