Page 706

۶۹۱ گلشن از خجالت در حجاب دامن غنچه چون کلاب از چهره عرق جبین عیان میکردد : رقعات در گلستان پیش کی از دوستان میخواندم بلبل شیرین زبان از شاخ کل کوش کرد کل منقار شکته اش غنچه تصویر خاموشی گشت ؛ و عندلیب شکر گفتار بر درخت شکوفه شنید بر گوشک چنک ساز نغز نوائی رشته قانون بیصدائی بست. تغار خوشه هایش دانهای خال چهره افروخته لاله ال را بر روی اتش غیرت نشانده ؛ و عبارات طرب افزایش از رنگ شعله رشک اخکر بر عارض کل سرخ افشانده هایش مضامین سر بسته اش غنچه کل سوری چون جبای دست بسته بیرنک ؛ و من الافاظ نمکین بر جسته اش حسن مطلع سرو شمشاد بستان شعریت در قافیه و ردیف کش رشک باغ طبیعت کلتانی ست که بر شاخ کل نخلش بلبل اشارات نو خواسته پر وربال پیدا در تماثیلش قمریان استعارات بر جسته خیل خیل بهم نشسته ؛ و در صحن با ریاحین معالی چمن چمن ؛ و بر روی کلتانش کلهای رنگین نوائی دامن دامن ؟ کر کویم که چنین کلشن شگفته با بلبل کلستان کردیده ام ندیده ام ؛ و بر تک انجمن غنچه و کل با عندلیب بستان نکته دانی کشته ام کلی سنجیده ام ؛ خلاف نگفته باشم؟ هزار دستان اکر بهزار دستان شکر خوبی کل کند از صدی کی گفته باشد ؛ و اگر عندلیب چون سوسن ببده زبان وصف رنگینی غنچه بیان سازد از بسیار اند کی کشته باشد رباعی هر چند که مرغ خوشنوای چمنم وصف تو نیاید ز زبان قلمم نو غنچه کلزار معانی باشی در باغ تو بلبل سخن کوی سمم چو که بعضی از قصاید طرزی از نظر فیض مظاهر گذشته این دفعه خواستم که چند غزل و رباعی که درین فصن بهار شار پای دوستان شده بود بخدمت نوشته آید ؛ و قصیده کوهر که فرمایش شده بود فرستادم انچه سخن است شرف