Page 707

۶۹۳ پاره چند حمیقه‌دار را چه قدرت که در حضور صرافان جوهر شناس جلوه گراید؟ و مهره سیاه چهارسو یه دنی را چه یارا که پیش در ابدار گوهر شهوار بارگالا خودنمائی گشاید؟ ازانرو گوهر بخشم دست خجالت بر رو گرفته حاضر بزم حضور سراپا شعور گردیده این نسخه بهاربه در ماه محرم الحرام موسم بهار در کابل کشیده ۱۳۱۷ رقعه در صنعت رقطا و این صنعتی ست که یکحرف منقوط باشد و یکی غیرمنقوط اخوی من صبح بزم بلبل باغ زنگت بو برقع نوید نسیم تمنای عشرت باغ از رخ چمن افکند؟ قلب کبوتر شب از غازان شل باز صبح پر پلس از عقاب سلمان اباخا خان اتابکت خدیو زاغان دی منهزم شد بس تو خون می از لب سبو بکشا قطعه در صنعت رقطا از لب ایاغ می عناب رنگ مخنانه کش کی کنم تو یه ز چون کنم با غم تو بوجه ز خون می از لب سبو بکشا ایصنم بر فکن حجاب از رخ همعنان ننگ بو مکشا رحم باش کبر پای عفور می عناب رنگ بکمک بکشا با غم زلف مشکبو جانم بسته شد زلف مشکبو بکشا آغا شاه باش میکند رقعه صفت دو حزفی که بچه جانمان صاحبزاده مجددی قدس سره در کابل نگار جانانم جانم قربانت حاس نامه کاغذ جانانم بدست من حریف ظریف رسانده هر حرفش مرهم خاطر عاطر شد؟ با خوبی خط بر لاله تر فایق؟ جانم بر خط خوش عاشق زائی بی هوشم ساخت؟ صاحب من هر کس ته جرعه ساغر خم خانه ساقی باقی نوشدنی شک باک بار کاسه جم گذشت؟ می سرخوشی مربی باطن پاکش شد؟ بدست پرجم شادم مدعا قایم گرفت؟ هر سر که خدمت مرشد کامل یافت سالم ماند؟ هرگز غم ظاهر مانع باطن خوبش ناید؟ بدبر بر فریب گرمی ساغر پر شرنگ جاهل فریب ناکاش عالم