Page 703

عرعر و شمشاد کشیده ردا در چمن امید به چشمت ارودپا دست صنوبر بگریبان سرو آمده خواهش کر عذر تذرو فاخته بر سدره معلق زنان قمری دلداده مطوق کسان چونکه چنین است تو هم ای نگار شیشه می گیر و کل در کنار ساغر می ساقی بدست من ریز ز لطف تو بر دست من کامده خوبان چمن میکسار ساغر و پیمانه و مینا بیار پس ساقیان سیمین ساق انجمن چمن از آب زلال شراب عنبی شبنم عرق کل پردۀ سینای زجاجی غنچه و دامن شیشه کل کنابی را مالامال ساخته * و جام بلورین رنگین لاله کا سه کرد را در کاسه کردانی انداخته * و ابارین باده رحیق را بر کف دست شاهد شاخ شکوفه داده * و ظروف بارقین می مروق را در حضور میکسا ران با پیمانه نهاده * دامن آب از جوش حباب مانند کار کاه شیشه کران و مینا سازی * کار محفل چون سد کلعین از هجوم کل شکسته بسان مردم کا سه باز گرم پیاله بازی * و بر که پر آب از ول پری سر جوش لبریز از خود بر آمدن * فواره از آو از هوس رقص شادی بر جان خویش در آستین افشاندن * و کل در آب افتاد از بس نازکی نشو و نما چون چراغ زیر دامان و صبدم در افروختن * و سلاله داغ لاله از موافقت هوا در راه باد صبا بهان شمع میان فانوس سرکرم سوختن و داده بزم آرای هوا کلاب ناب در ئی از شیشه عطر و امپهای قطرۀ باران در لاله زارا خیابا شاهدان محفل چمن افشانده * و باجی یاسمن سپاسپند شوخ چشمی از دانهائی خال رخسار لاله پیش روی عروسان حجله کلشن در مجمر شقایق بر آتش نهاده * و قما دل باخته بر شاخ صنوبر و شمشاد چون خطیبان سر منبر دعای دوران بجا دائمی بن ردا از بر خوانده * و صوفی غنچه پوشش خاکستر نشین قمری بر فراز مناره سرو ندام موذنان