Machine transcription
۶۷۹
در کوس زبان نفع دکش هیچ گوش آوازه می به از آهنگ رباب است
ما موج شرابیم و حباب می نابیم بی باده و بی جام همان نقش سرابیم
بند هفتم
ساقی بده جام کل و باغ بهار است در شیشه می سرخ همان نار و جمار است
در بزم دو چیز ست کران بیخود و ستم از شیشه برود و شس پیما نه کنمار است
میگفته بپای خم سندر زستی بی باده رخ زرد بخشش تابار است
یک جرعه می چاره کرد درد سرسات زیرا که مرا درد سر از رنج خمار است
این باده کلرنک چه داروست که ازو تفریح دل و قوت جان و لنگه عذار است
این آتش ترکرچه بود آب ولیکن در فطرت ما خشک مزاجان حجه شرار است
بی می برخم می شکند زنک حسرت جام می کلرنک مرا فصل بهار است
ما موج شرا بیم و حباب می نابیم بی باده و بی جام همان نقش سرابیم
سراپای معشوق در جواب سراپای قمر عرب فرمود
صفت جلوه جانان است
ای سراپای وجودت همه جانت شرح وصف تو نکنجد به بیان
چه وجود اینه موج صفا کر لطافت شده سر تا رجیا
صفت قامت دلجوی است
قامتت سرو گلستان امید عاشقا نرا است چوعمر جاوید
انچه قد است تر از فکریسا داده یادش کف ناز عصا
وصف فرق سر زلف یار است
فرق در کاکل و زلف پیچان شده ارشا نه بفرق تو عیان
زنان گیسوی مشکین عجباست چاکی از صبح بدامان شباست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
