Page 677

۶۶۳ باتو زجه عشق دارد الفت بسته تو زچه عشق بیقرار است گفتم کرم نمی شناسی بشناس که فهم اصل کار است من خاک ابو ترابم زان هیچو گهر تمام آبم بند دوم درد تو دوای دردمندان یاد تو چراغ شب نشینان خمیازه حسرت تمناست پر خنده گل بطرف بستان آغوش و داع آرزوهاست آئینه بزم وصل خوبان پر خون دل ما و طبع سخنت چون شیشه نازک است سندان خضرای خط تو سبز دامن لعل لبت آبحیوان این طره بعارضت خور دتاب یا موی بر اتش است پیچان بر عارض تو دهان تنگت در برگ گل است غنچه پنهان از دست تو نگار گلرنگ چاکت چو غنچه ام گریبان چون مرغ بخون طپد دل من زان تیغ نگاه و ب مژگان از کشتن طرزی جگر خون یارب نشود شوی پشیمان ای گلین باغ حسن خوبی وی چشم و چراغ مهر و جهان زین بیش غصه‌ام میازار زین بیش مرا بغم مرنجان هر چند بقدر من ندانی بازم بنوازین پریشان من خاک در ابو ترابم زان هیچو گهر تمام آبم بند سوم ای