Machine transcription
مخمس برغزل بیدل
چه هجوم نشئه معنوی که دمیده از دل سنگ ما چو بهار موج صفای دل شده صرف رنگش
همه خون اشک پری چکد ز جبین شور زنگ ما سخیال چشم که میزند قدح جنون دل تنگ ما
که هزار میکده میدود برکاب خنک لنگ ما
کل رنگ مامی فنا شود سر و برک غنچه چمن خا بهار غنچه زنگ بو شوم اشنا بچو مست ها
سر پیچ و تاب کناکیم شده است تا بعت مخضر د زاویه عدم زده ایم پرده بعات
که ز دست نفس کسی نمدار د اثر سنگ ما
رخ باغ در دی بهار کل همه در ست رنگ سخیال نشه بوی کل زده است بخیه سنبلے
که هوای قطع تعلقیم بسته تا رسن بدل شکسته ازین چمن زده ایم بال کد خنک
که شتاب کرمه خون شود زنصد کرده رنگ ما
چو شرار دور پی شور دشر تو کس ندیده بجز ضرو چونہال بی بر کم ثمر نخورد ز ساخ و کس ثمر
دل شیشه دلعالم زشتی ز کینه یکدکر بفسون من بخیه رشک شیشه دلان کدر
شخون بخواب پری سبز رفسانهای بنک ما
دل زار عاجز ما توان تو بر ته نه بدستان توئی اصل نسحه کن فکان ثمہ در بقدلی شان
ز چه مائی تو باین آن و بقدر وعزت و بعدان که پری ز هر دو جهان گران شد خاک رست جنون حا
سکپر زانهه این زمان تر از وآمد بنک ما
ز هجوم ضعف اثر ب شد بانش ک بره ده ستم جکر ز شور فغان من د سد چو سرمه کوش کس
چو زرنک شیشه بصد المکند نوا دل حمن جرس ز دل ضمر ده سالمه برید اب نفس
برید ناخن معلب ازکره برشیه جنگ ما
ز تو سر نفس تفت رد چه دوی بمه چوخرد و تہی برون قدرت بحد مقام صفر و درم
چه ترانه سازی نیک با چه فسون رنگ دولا چه فسانه ازل وابد چه امل طرازی عرض دکم
باہمی از
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
