Page 597

از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا ای پادشاه انسر و ملک ای شیر بحق یکدانه گوهری تو و عالم بود صدف از لطف مصطفی چه بذات خدا بحق دستم بگیر در نه زغم میشوم تلف از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا هر جا کند چو عزم تو آهنگ ترکتاز چرخ فلک بچنگ نمائی چوکوی باز هستی برای احمد محمود چون ایاز طرزی بچنگ پای تو گوید بصد نیاز از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا امرت روان بهش بر روز بر سنین حکمت روان بمهر و مه و چرخ چارمین بر جان پاک تو ز خدا باد آفرین گویم چو چنگ پیش تو با نغمه تحسین از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا تیغ تو هر کجا که نهد پای در میان نم خانه کمان کشد از خون دشمنان زائع گمان خورد چو همانمغز استخوان صد ترکش از چرخ کشم چون بافغان از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا اسمت طلسم گنج معانی و رازهاست روز مصاف خصم دم تیغ از دهاست ادراک تفردات تو بیرون عقل ماست در پرده با تو هر رگ جانم باین نواست از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا کس ناامید از در جودت نرفته است چون من کسی بمدح تو حرفی نگفته است طرزی که خود بوصف تو دُردانه سفته است بنگر بحال او که شب و غم نخفته است از کار بسته ام گره ای مرتضی کشا در راه مصطفی زده تا از جان قدم بس سرکشان که خسته تیغ تو در عدم باشد دلیل پاکی تو زادن حرم چون نای این نوا کشم از سینه دمبدم اذکار