Page 578

۵۲۳ رباعی رویتو چو عید و روز نوروز نیاز شام تو بعیش چون شب قدر در از از اتش رشک صبح و شام تو مدام چون رشته شمع باد در سوز و گداز رباعی ای تیغ کجت چو تیر بخت ترتیز دشمن نتواند که کند با تو ستیز تو مهری و دشمن تو چون سایه بود از مهر همیشه سایه باشد بگریز رباعی از بسکه مرا هست بصیاد هوس گردید چو آشیانه ام کنج قفس در راه غم تو بسکه شیون کردم شد چاک دلم ز ناله ماند جرس رباعی طری زغمش فغان مکن همچو جرس گل را چه غم اینکه هست بلبل بقفس روزان کنم ناله ز بیداد رقیب شبا بدش نیایم از بیم عسس رباعی دوشم زسروش هاتف آمد در گوش کای رند خراباتی مست مدهوش نومید مباش از کرم و رحمت حق در عیب کسان مکش می پوش بخوش رباعی ای در حرم قرب خدا خاص الخاص وی روی توام قبله و کوی تو مناص گیسوی تو بر گردن جان بسته کمند ابروی تو برده دل ز سعد وقاص رباعی از دیدن گل مراست روی تو غرض وز رفتن گلشن است کوی تو غرض از رایحه عبیر و بوی عنبر گیسوی تو مطلب است بوی تو غرض