Page 576

رباعی از بحر گہر گرچہ برون می آید در قدر ز اصل خود فزون میآید در دانه طبع من ز روی عزت در بحر کف شاه درون می آید رباعی شمشیر تو باج از شهان میخواهد ہم از درت افسران نشان میخواهد غازی بدر از خجالت اسناد پڑی از لطف تو سرخط امان میخواهد رباعی تفنگ شاه کہ کبک کار بیصد ا کند بچشم مور سرموی را خطا نکند زبان ماشه بگوش تفنگ گفت بینی کہ حق صید چو شیر قضا قضا نکند رباعی در باغ سلیمان صبا تازه رسید در مقدم او شگوفہ بر خود بالید این آب بصحن باغ کرد روان یا در ره بلقیس گل آئینہ کشید رباعی دی شاخ یکی ز دست دلدار رسید کز خجلت او ز روی گل آب چکید بهزاد چو باریکی تحریرش دید چون خامه اموش رم بر خود پیچید رباعی ای لعل تو شکرین و گفتار لذیذ رخسار تو دلنشین و اطوار لذیذ جو رو ستم و قہر و عتاب از طرفت باشد بمن ای نگار هر جار لذیذ رباعی در مدح تو ای علی سہی شیر شکار مضمون نوی کنم بپای تو نثار هرچند که بک عدد جدا از پنجه است ذاتت زده و پنج و چهار است شمار