Page 545

پنهان در زیر زلف شناسی خورشید رخسارش در انجوش شب دیجور مهتابست پنداری هلال آسا بیا و سجده طاق دو ابرویش ز بس خم گشته‌ام قدم چو محرابست پنداری زعکس لعل میگونش درون ساغر چشمم سرشک لاله گون من می نابست پنداری دلم هر دم درین سینه تپد چون مرغی بسمل خم گیسوی او از باد در تابست پنداری جفا در عهد ما چون آفتاب از هر طرف پیدا وفا در عهد ما چون ذره نایابست پنداری ز لخت دل گریبانم بود دامان گل کوئی ز جوش اشک چشمم همچو گردابست پنداری حباب آسا ز کجروک نفس هر دم ز پا افتم نفس در سینه تنگم چو سیمابست پنداری شوید خنجر مژگان خونریز تو از فرقت موج سیل خون افتاده غرقابست پنداری ز اشک لاله گونم بحر خون شد دشت و هامون سرشک چشمه‌ام این بحر خونابست پنداری ز جوشش افتاد بر باد لب لعل حسن شهدست کجا سیب لب لعل تو عنابت پنداری شکنج طرۀ مشکین بگلزار رخش طرزی چو عکس سنبل در برج آبست پنداری از طبع خود در قندهار گفته بخواب غنچه‌من ای کاش عارض تو ندید کجا بچین ز خود و خواب بگلمزار رسید اگر ز ناوک چشمت دلم فگار نگشتی بخون و خاک چو بسمل هرزمان غلطید پی عیادت بیمارت آمدی و ز شوخی دمی چو آهوی وحشی نیار مید ندوختی دل صد پاره‌ام ز لطف ولیکن ز غمزه پیرهن صبر وطاقتم بدرید تو چون بناز براندی سوار توسن خوبی پیاده در جلوت عاشقان بسر دوید ز بهر آنکه به بینم رخ چو ماه منیرت ز زلف و کاکل مشکین برین نقاب کشید پیاده مانده براهت ز همرهان سر پل نسیم باغ چو بر بوستان سوار رسید دویده‌ام ز پی اندر میان مردم و غلغلم بطلعه گفت که طرزی چرا بسر ندید جواب صائب در قندهار گفته نالی