Page 516

تا کتاب جلوه‌اش مبلغ دل برم جوی آن بهر که بانوک مژگان میکنم کر زبان لب از طمع در پیش فرون بازوا کند از تن و دندان سوهان پنچ دندان میکنم درجای جان کنی مردانه فرهادم که من بهر شیرین جوی شیر از کندن جان میکنم زشت از اغفالی عشق بان معلم جوی کوه غم از همت مردانه آسان میکنم از سکباری پشم نمیسکو یارم بر هوا رود از خود میروم دل را بکیسان میکنم نبت آسان دل ز عشق خوبستان برداستن از تو تا دل میکنم جانرا تبادان میکنم پیرن جانرا برون از چاه تن می آورم جذر و زنجیر و بر این کهنه زندان میکنم اصد من در باز قحط آبرو و طنزی مپرس من بصد تلخی برای آرو جان میکنم در روش بیدل در گر اجی کنه چون کشمع اصلاح بی درد میکنم از پای رنگ رفته خود کرد میکنم این رفت و آمد نفس گرم و سر چیست داغ کباب دل بنفص سرد میکنم مانند برگ زرد شود روی سرخ من چون یاد روی مردم نامرد میکنم چون رنگ زرد حبست بکل لحظه خزان من نیز رنگ رفته ره آورد میکنم یار قابز و رفص میکشم بدوش کاری که هیچکس نتوان کرد میکنم تعداد کثرت نفس او راقی زیادست بیخویش صفر میکشم و فرد میکنم پای تکش دل پسراغ گذشتگان تبحاله را از ابله پر ورد میکنم هرجا که میروم بخیالش زخو دروان در رنگ و بوی کل بحمن کرد میکنم کردی کل زنکس رخش سرخ میشود من هم رخی بدرو غمش زرد میکنم کرم است دم مژادی و بیدل انیس من ام شیری که چون محتر مفس سرد میکنم بطرق بیدل در کابل کنه جامه هستی بدست نیستی نه میکنم بنفس می پیچم و این رشته کوته میکنم