Page 495

ازان در وحشت و واماندگی سردفتر عجزم که مهر خصم را افتادگی از نقش پا دارم نیم رنگی که از کل شتر پا بال بکشایم که من چون بوی کل جا در طلسم غنچه ها دارم ز فیض خاطر روشن مپرس از انتسی ام که من چون مرد مک نه دیده اعمیا بر جا دارم بخون حسرت دل سرخ کن دست نگار که من از خون پایی ارزو رنک حنا دارم از ان از اشنایان صورت بیگانگی هستم که من چون معنی بیکانه یار اشنا دارم نیم واقف زخوب و زشت عالم اینقدر ام که من ائینه سان از عکس حیرانی صفا دارم ز بهر جلوه پردازی بکف ائینه کرداری درون سینه من هم دل زبهر مدعا دارم اکر سر هوا ایم نقا هستی نبرد با دارم بسان شمع تاج سر همان از نقش با دارم نیم جاہل که حب جاہ بیجایم کند از جا که من با عضن ما بر جانشین کبریا دارم بقدر رنگ هستی نیستیم از نیستی غافل که چون شبنم اکرانم ولی شتر بر هوا دارم جهانی را ز خود شهار از خود رفته دان طرز دو عالم از رو در یک دل بید عا دارم بروش بیدل در قندہار گفته نوک کلک بهزاد نقش لیلی دلم در سخن طراز بها شیر یم بران دارم میکنم سر هر شب قطع منزل شوقش همچو شمع در راهش کر چه پای کل دام دانها که کستشارم در شمار مخموری کر چه چون حباب می شیشه در بغل دارم چون زهر دشنامم لعل شکرین کشود کمت کام اکر خواہی زہر در عسل دارم مسجد زاہدان شهر جز ریا ندارد کار طاهری چو کل رنگین باطنی دغل دارم بنتام تمیزی چون حباب دستانم چون فقیه این دوران علم جهل دارم بحر معنیم طرزی همچو بیدل اندر شعر مصرعی اکر خواهم سر کنم غزل دارم جواب سلمان ساوجی در قندهار گفته پیش رفتار قد سرو تو با سرو ارم سر سودازده با خاک برابر دارم که بخاک