Page image — the source of record
Machine transcription
۴۳۴
وامانده چشمت یکی ناز و نیاز است در ناله دانه دی توشان تغافل
بس شد را نجوب داد تو کشتم گل ریخته خونم بگریبان تغافل
عالم همه در جوش تغافل طپد امروز چیده است بس چشم تو سامان تغافل
در عهد تو بر عاشق بیچاره نه بیند چشم تو بکرشمه پیمان تغافل
غرقیم بخیال تو و از خود خبرم نیست گویا که منم گوهر عمان تغافل
عالم همه در غفلت دل جلوه فروشست از بس که بلند است ز توشان تغافل
از حسرت دیدار تو خون شد جگر من تا چشم تو در دست دامان تغافل
طرزی بتمنای نگه دل چه گدازد مژگان شده نظاره در ان تغافل
این غزل بد و بحر خوانده میشود
ای لب نو شیرین چو سلسبیل وی شده از چشم تو عالم طفیل
در ره شام سر زلفین تو هست خدا ماه تو ما را دلیل
ای مه من با همه تاب آفتاب چون رخ نیکوی تو نبود جمیل
از روی وصل تو بر دم بخاک جان جانزار دم از غم به نیل
ساختم از درد تو با سوز دل سوختم از عشق تو بیچون خلیل
پیش خط خوب تو گل منفعل پیش قد تو عرعر ذلیل
از پی کوچ سفری طرزی با میرسد از ناله دل الرحیل
بر روش بیدل در قندار گفته
از رشک رخت جامه بجان چاک کند گل وز فکر لبت شعر مقصر در قحط دل
در گلشن اگر نکهت زلف تو برد باد چون مار بخود تاب خورد طره سنبل
سهلت نبشیری خاکستن عاشق یارب نشود دوش نیر تغافل
در ناف غزالان ختن مشک شود خون در چین رسد از را بجز زان خم کاکل
از خام
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.