Machine transcription
۴۳۴
مخور فریب طاق مقوس ابروش که نیست جای اقامت درین شکسته رباط
اشارتی کن و دردمرا شفائی ده که درد مند ترا کی شفا دهد بقراط
بکام بخشی دل سبکدلیت تفریط ولی بستن جان غمزدات کند افراط
در ید پیـرهن صبر و طاقتم روزی که دوخت جامه خوبی بقامتت خیاط
بصفحه رخت از خال حسن خط افزود بلی بود همه جا زیب خط خوش نقاط
ترا رسد که بنازی بشعر خویش طرزی که کرده سحر از طرز بیدل استنباط
ردیف الطاء مجزه دیوان طرزی صاحب افغان
بر طرز خواجه حافظ در قندهار گفته
زلاله زار و چمن بیتوای نگار چه حظ بجز ز خسته کل ای گرد کعذار چه حظ
جدا ز ناوک و رخسار و قد شمشادت ز سنبل و سمن و سرو جویبار چه حظ
کسی که از لب و دندان او نگیرد کام ز دیدن در و یاقوت آبدار چه حظ
دلی که حسرت گلزار عارضت دارد ز بوجبهار چه حاصل ز لاله زار چه حظ
بغیر سبزه خط و عذار یاسمنت ز باغ و راغ چه لذت ز سبزه زار چه حظ
کسی که صوت خوش لحن دلکش تو شنید ز صوت قمری و ز نغمه هزار چه حظ
ببوستان چمن بی تبسم لب تو ز خنده کل و فریاد آبشار چه حظ
زچشم مست بتان جام بی خمار طلب ز جام باده گلگون بجز خمار چه حظ
جدا ز خاک درت ای نگار طرزی را ز تاج خسروی و تخت زر نگار چه حظ
ردیف العین مجمله دیوان طرزی صاحب افغان
بر روش بیدل در قندهار گفته
یک شعله آتش است فغان و کلوی شمع سوز درون عیان بود از کفتکوی شمع
گر یار با فتاد زمن بینوا چه باک پروانه را چه فرق کند شست و شوی شمع
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
