Page 415

۴۰۰ بادتنه کرک منجو ریار جدار فرستادن کس آن یا ر در کابل گفته فرستاده شد ز دست یار رسید است تا نرگس بباغ صفحه نشاندم بجای بار نرگس که ز نرگس بیمار او خبر دارد که زرد گشته زره نکه چو بیمار نرگس رسید نرگس و بلبل بناله گفت بباغ که زرد گشته مگر هست مبتلا نرگس مگر ز چشم سیاه تو مجلتی دارد که چشم دور نسازد ز پشت بار نرگس رسید تا گل نرگس بدست با برگین بجای چشم نهادم بدید با نرگس ز حال نرگس بیمار یار پرسیدم زبان کشاد بمن گفت ماجرا نرگس که الحذر ز فنون دو چشم بیمارش بیک نگاه برآرد ز سینه ها نرگس وگر بچشم فسون او برزمین بیند ز خاک سر کشد از شوق التجانس دو چشم روشنش از بیستی ای خاک برستر که نرگس تو فرستاد هدیه بار نرگس از طبع خود در حضور میر حقیقی میان عبدالباقی صاحب در کابل گفته شد هر که بار دل نهد از تار و دوکش نفس خواب راحت فنوان کردن آنه و شش کا بحر امکان بر پر موج نفس مشکل کند کی حباب دل تواند گشت سر و شش نفس میثو د از حلقه داران دم سردش فلک هر که دل را حلقه سان انداخت آغوش نفاس میتوان بی پرده دیدن شاهد مقصود را از کستان دل اگر سازند رو پوش نفس ار سرستی گذارد پای بر مینای چرخ هر که دل را چون سبو بنهاد بر دوش نفاس باده وحدت حاتم ار چه طرزی نوش کرد از سه سنتی بشود هر کس که هم دوش نفاس ایضا در حضور میان عبدالباقی صا در کابل گفته صفا گرز دوز اثبات ننگ سوس دل بیاب شوا ز دم پیر مکرم نفس