Page 410

سوسن سرد و سمن باطین نسترن برقد مست مه چمن کرده زکل نثار باد صبا طرف باغ نا کذارد کل سرخ لاله کرفته جراغ از سزداغدار تا بجمن تاخته سر وقدا فراخته نعره زنان فاخته بر سزبید و جنار واید اثر بهار جون دم جان بخش یار عطسه کل هر کنار ریخته در جیب خار تا کل بارنک و بو پرده کشاید زرو شد زصفا آب جو در جمن ائینه دار طرزی دل باخته بیش تو جون فاخته سازفغان ساخته بر سر کل جون هزار ردیف الزا بمهردیوان طرزی صاحب ایدل هوس عشق بتا ناز سرانداز یا درقدم اول این راه سرانداز خواهی که بدیوار خرد سایه صفت خیز یکبار ز رخسار مهت پرده بر انداز تاقامت هم دوش نالی ای بت شنز یک جلوه کش تا ابدم جیب انداز صد بار بران در کذر عمر فگندی یکبار مرانیز بران در کذر انداز هرجند ره تیر تو پیش است بجانم بر سینه پر خونم از ان بیشتر انداز بکشا بره باد صبا یک کره از زلف صد عقده زحسرت بدل مشک تا انداز بنمای لب لعل خود ای تنک دهانم اخکر بدل غنجه خونین جکر انداز بر هم زدن لشکر دل کر هوس مت بر قلب سپاه دل ما یکنظر انداز قمری بجمن بیش قدسرو تو میگفت بخرام سهی سرو مرا از کمر انداز ای غیرت کلزار کند کن بگلستان وز آتش رخسار بکلها شرر انداز بکشای لب پسته شیرین بشکر خند صد شور زغیرت بدل نیشکر انداز اکنون که زبحر تو سراپا بشنا سم یکدم کذری بر سرم ای سبر انداز تاب دم شمشیر دو ابروی کشی را طرزی نتوان داشت خدا را سپر انداز درکابل بردوش حافظ بهار امتحان مزار محمدامین جان کشه