Page image — the source of record
Machine transcription
حمد تو گفتن نه حد هر کس است
کوه کشیدن نه حد هر خس است
دست خرد حمد تو بر پشت بست
پای زبان در ره حمدت شکست
حمد تو شد مهر لب انبیا
حمد تو گفتن زکجا ما کجا
گر کرمت یار زبانم شود
حرف ثنای تو بیانم شود
نقد بیانم به ثنا خرج کن
خاشیم را به نوا درج کن
لیک نوائی که ثنایت کند
در سخن صرف برایت کند
ایضا در حمد باریتعالی عز اسمه
ای ز تو پیدا همه پست و بلند
ذات تو فارغ بود از چون و چند
هستی تو هست کن کائنات
از جهت ذات تو برپا جهات
چرخ ز علم تو بود خیمه
زانکه بود حلقه بگردن در
چرخ و زمین و فلک و آدمی
دیو و دد و جن و حوش و پری
جمله بیک حرف تو پیدا شده
فاش بگو باد توانا شده
لیک همه نو نواز بیش و کم
در بر هستی تو گم از عدم
عقل بکنهت نتواند رسید
در تو رسیدن چه تمناست این
طرزی مسکین که سگ کوی تست
زنده دلم از رایحه بوی تست
ای شده از هستی تو نیست هست
از تو بنا یافت بالا و پست
هست شد از تو همه کون و مکان
لیک توئی هم ز مکان لا مکان
کس نتواند که تو داند
ذره بخورشید کجا بارسد
گرچه ز هر ذره نمائی عیان
لیک نشان تو بود بی نشان
ما زکجا در تو رسیدن کجا
تا نشود لطف توام رهنما
لطف تو گر یاوری ما کند
جلوه دیدار تماشا کند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.