Page 108

۹۳ چون شمع ز بس سوختم از آتش دل دوش از شعله بود دسته گل بر سرم امشب از حسرت آب دم شمشیر نگاهت پر تیغ تو پیچیده تر از جوهرم امشب چون دانه شبنم بگلستان وصالت بگداخت دل از تاب رخت در برم امشب از منزلم آنگاه چو خورشید بر آمد در اوج ترقی است کر اخترم امشب از گرمی خوی تو طپم بسکه در آتش از جای جهد همچو سپند اخگرم امشب یک قدم هم از جای چو دیوانه نسر شاد گر جلوه کنان یار رسد بر سرم امشب طرزی نگذاریم ز کف دامن وصلش پر زحم تر از کل کندار پیکرم امشب جواب طالب آملی با آه ره شوق توطی میکنم امشب چون ناله سواری سرنی میکنم امشب در گوشه محراب ز اندیشه چشمت رنگین برخ سجاده بمی میکنم امشب چون اشک ره دور و دراز غم هستی در لغزش پای مژه طی میکنم امشب در چنگ فراق تو بقانون محبت فریاد هم از هر رگ و پی میکنم امشب می قطره خون میشود از رشک بساغر در بزم چو وصف لب نی میکنم امشب از ناله جانسوز بچنگ غم عشقت نی در بن هر ناخن نی میکنم امشب چون شمع شدم آب ز آغوش چکیدن از شرم ز بس شیرین خوی میکنم امشب بیداغ جگر شمع دلم نور ندارد تدبیر دل ساده کی میکنم امشب از بسکه دلم تنگ شد از گوشه شبی آهنگ ره مشهد و ری میکنم امشب من شب لب لعل می آلود تو دژم کی یاد لب ساغر کی میکنم امشب در بذل در اشک با یثار قدومت طرزی روش حاتم طی میکنم امشب من طبعه جام در دست سید آن بت گلرنگ امشب تا زند شیشه ناموس که بر سنگ امشب