Page 91

کز ظلم برم شکوه برشاه زبان ان سردار سپهدار و جهانگير جوان بخت صد نکته سنجيده يک حرف کشايد داناست بسر دل هر بنده چو خورشيد انوار فراست زجبين تو نمايد از بسکه خيال تو کند کشف معانی پیش تو عيانست چو بو زار دل خلق ای شاه بلند اختر وی سرور اعظم چون دولت اقبال بود داد خداوند داد دل مظلوم ده وظلم مفرما دانی که خداوند ميزان عدالت بر زحمت دسر کشتم خويش نظر کن از ظلم برادر به بلندی و به پستی تا لطف خداوند بامد اد تو برخاست کر در خور نعمت بودت شکر گذاری از صدق و صفا با تو مرا شوق مقال ست کبرياست چو کفتار تو کردار تو باشد با طبع بلندت نرسد دعوی دشمن از خوی خوشت دشمن بد خوی تر سرد عنقای سپر از ستم يا حوادث در چنگل شاهين جلالت ز زبونی کز جور کنم ناله برشاه سخنگو کز فهم فلاطون و بعقل است ارسطو صد عقده کند باز بيک کوشه ابرو از سیر فلک کرد جهان کرد تکاپو چون آب که ظاهر بود از چهره لؤلؤ پیش تو بود پشت ورق ساده تر از رو چون غنچه کشد کر برخش پرده ده تو کویم تو يک نکته باریک تر از مو کن شکر برين حال شوی بهتر ازينکو بشنو سخن ما مشو بحرف جفا جو هموزن رزقی کند سنک ترازو صدره چوسب کرده باطراف تکاپو چون باد بسر رفته و چون آب به پهلو صد شهر گرفتی به توانای بازو بر تر شودت جاه بحسن کبر و ملکو ورنه برسینه نرود بحث زاهو سر سبز نشين سر وصف برطر جو باکل نزند لاف صفا لاله خود رو باشد سبب مرک جعل غنچه خوشبو در قصر جلال تو در ايد چو پرستو سيمرغ سپر بال فلک صيد چتيهو برشاه