Page 144

۱۴۲ با جلال خنجرت آمد بکید شهره شد کسان عیار مه بر جان و تن خصمت سبک شیر بامون پیش حزمت شد از پا ها و بستان پیش گردون پیش رخش عزمت شد کرک از فراست مقتدات بگذشت دوش تا از صریر صدارت نشکست صید است شک روز غن وقت عشرتگاه بزم ارگوش تو تن دو بر نالهای طنبک تا بانگ چک آن بهنگ ترک ابر شریعت خواند پیش تو که خففه در سازد بگانس سر اشکک نقطه نابود جان دشمنان گج شمرت در محیط خط دست ما دماند تلچکک قطعه برای محمد رفیق خان ای آنکه به پیش سمت اهل زمان چون سنگ سیاه است ضمیر انتیق با همت عالی تو طبع و ناک چون در دشراب پینش صهبا رحیق طور و روشت چو طارم چرخ بلند غور سحنت چو بحر ذ خار عمیق ہر کار تو در جهان چو شد یار عیان ہر فکر تو با صواب چون عقل قرین مرک است انیس او جو شد تو مدد بخت است رفیق او چو شد با تو شفیق دشمن جو برزم و حرم و حزمت نگر در بحر عرق شرم کردید غریق زان روی همیشه با خیال رخ تو شب تا سحر مرا عقیدت و طنیق خواہی که مطلب د مرادت بچے کن سعی بمطلب عزیزان مشفق طرزی ز تو رخصت وطن میخواهد این مطلب ما با تو و توفیق رفیق بر مطلب خود کوچهان می برسم زیرا که مرا جو تو رفیق است شفیق قطعه در خصوص نائب محمد علی فرمود ہر کجا حرف دم تیغ و زبان قلمست در کف مرد مکرمت توقع دو دمت کیست تا وصف تو گوید که مبار زارین مجلس اوصاف علی شیر و در م معرفت است موج دریا سخن گرچه نگردون گذرد لیک تا مدح تو چون قطره هم شن است