Page 121

همچو سند بکوس کرده خسروان حکم و یا بغارت لاله بسته دران مضمر مابیشه لعل تو گراز سنگ نزدلی ان که در مذاق کواتر است قند مکرر شب فراق جا از رخ چوماه منیرت خیال خال تو گردد بخواب اگر مصور زتاب اتش هجران شعله حرمان چو زعادشه ناله چون صبا مجهر بیا که بمیو جوانان بباغ گشته مخمر بیا که بسته عرو سابق بکسره زیور هزار وسار بسرو و چنار صبح گلشن نشسته همچو خطیبان شاه برسرمنبر شهی که نصر من الله است نقش خاتم نامش چنانکه هست یدالله خطاب ساقی کوثر شهی که خلعت ظل المیست راست بقامش چنانکه خلعت ناد علی بقامت حیدر شهی ممالک ایران خدیو کشور توران که هست خسرو و خاقان در ابواب او چاکر خدا یگان سلاطین خدیو حشمت تکین که هست شاهی فرمان پیشبان چاکر گرفته کشور دین را بطعن رمح ز دشمن نموده زمین را بضرب تیغ مسخر لمیده صولت قهرش نهنگ دل اژدها رمیده هیبت خشمش پیشه شیر دلاور شهنشها ملکا داورا خدیو زمانا تراست فر فریدونی و جلالت نوذر ببزم و حزم د هیرم و زرم ای شه خوبان توئی سکندر و دارا توئی ملکشه و سنجر ببذل عدل برای وصف چرخ ثنائی بنو دحاتم و نوشیران خسرو و قیصر عدالت تو زمانستم کینه جنگل سیاست تو ز شاهین ظلم ریخته شپر هم اشیان شده از هیبت طغرال تیهو بهم قران شده از صولتت عقاب کبوتر زسهم شیر توگرد وقد عدو چو کمان خم زنیم تیغ تو چید بخویش خصم چو جوهر زسیل فتنه و طوفان حادثات گنجد بهر کجا که کند کشتی و قار تو لنگر گرفته غنچه بوی معاندان پیکان کشیده بید بروی مخالفان خنجر خیال تیغ تراگر عدو بخواب به بیند ز شعله بستر و بالین کند بسان سمندر