Page image — the source of record
Machine transcription
۶۳
ماضی مطلق: دا هلک په بد اخلاقی ووهل سو | این بچه بسبب بد اخلاقی زده شد
به قریب: دا کتاب د څورو پی رانیولی سو دی | این کتاب بچند روپیه خریده شده است
به بعید: هغه مکتوب پرون لیکلی سوي و | آن مکتوب دیروز نوشته شده بود
به استمراری : زه به هره ورخ په باغ کی لیدل کیدام | من هر روز در باغ دیده میشدم
تمنائی: کشکی احمد دلته را وستلی سوي وای | کاشکی احمد اینجا آورده میشد
(۲) مجهول فعل حال: در آخر اسم صفت یا اسم مفعول کلمه (کیږی) می آرند:
دروغجن هر ځای ترتلی کیږ ی | در غگو هر جا رانده می شود
موږ په مکتب کی روز لی کیږ و | ما در مکتب تربیه می شویم
(۳) فعل مستقبل مجهول از اسم مفعول اصل فعل و گاهی از مصدر ساخته میشود، ما قبل
از اسم مفعول یا مصدر کلمه ( به ) علامت استقبال و بعد از ان (سی) می آرند
واو الحاق را نیز پیش یا پس از (به) زیاده میکنند مثلاً از نیول (به نیولی سی)
یا به و نیول سی (گرفته خواهد شد) و از خوړل ( و به خوړلی سی (خورد)
خواهد شد) و از وهل و به وهلی سی (زده خواهد شد)
دا کتاب به وکتلی سی | این کتاب دیده خواهد شد
انګور به وخوړل سی | انگور خورده خواهد شد
ته به و پوهولی سی | تو فهمیده خوا ہی شد
موږ به و لیکلی شو | ما نوشته خواهیم شد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.