Page 666

صحيفه ٦٥٩ سياحتنامه سه قطعه روی زمين جلد سوم گفتم — چه چاره ؟ باید خود را به واپو برسانم . گفت — خدا خیر پیش کند . وقت یک و نیم بجه رسیده بود، یک باد شمالي بسیار شدیدی در وزيدن بود . موجهای دهشت انتمایی که از طرف بحر بقوت باد يك بر دیگر بالا برامده و از پی هم دویده بسوی ساحل می آمد، و بقوت و شدت تمام باخر سنگهای کنار بحر مصادمه میکرد آبهای آن گاهی بقدر ده پانزده گز بالا برامده و کف سفید مهیبی حاصل کرده جگر ها را صداهای پر هیبت آن بلرزه می آورد . و الحاصل در صدد جستجوی يك قایق متین ، و قایقچیان مهارت کین افتاديم يك قایقچی کهنسال تنومند چشم چقور ریش تراشیده بزرگ برونی پیش آمده و دستهای ملا جلندر را بوسه داده گفت : — این مهمان شمارا من بوابور میبرم بر دیگر قایقچیان اعتماد نکنید. زیرا بحر را می بینید که چسانست ؟ ذاتا دیگر قایقچی را که جسارت بر رفتن کند هم نخواهید یافت . ملا جلندر بمن رو آورده گفت : — آقای من! در ینوقت برای شما دو کار است : یا اینکه از رفتن صرف نظر میکنید که اواز و بعقل نزدیکتر هم همین است . یا اینکه تهلکه را بچشم گرفته و توکل بر خدا کرده میروید . اگر بهمه حال رفتنی باشید بر (عبود الدقیر ) آغا اعتماد کنید که در فن خود مهارت کامل دارد . و مانند دیگر قایقچیان این بندر که مشتری را در نیم راه در یافت کنند نیست . گفتم — سبحان الله ! مگر قایقچیان اینجا این صنعت را هم دارند ؟ گفت — بلی ، این مشهور است . مثلا در اول با مشتری از بندر بيك مجیدی بردنش را به وابور کوتاه میکنند چون به نیم راه برسد، میگوید