Page 577

صحیفه ۵۷۰ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم مکالمه همدیگر محظوظیت دیگر رقمی پیدا میکردیم . حس شوق و هوس آقتریسی ئیکه اول داشتم تنها بر ذوق لباسهای فاخر و عرابه های مطنطن آنها بود . حالا نکه درینوقت آقتریسی خودرا از بهر این هوس میکنم که من در صحنه تیاتر چون برایم ، برلان دسته های گل بر من بیندازد و اعلان عشق بر من کند . « والحاصل شام روز یکشنبه بود که با برلان برای هواخوری در چمنزار های بیرون شهر برامده بودیم . در چمنزار ( هوبغار ) در يك كنار نهر در زیر در ختان بهم پیوست بید نشسته و از هر درو رهگذر مکالمه میکردیم . تنهایی ، سکوت هر طرف را استیلا کرده بود . مهتاب عالم را غرق انوارداشت . برلان بسخنهای عاشقانه شیرین خود مرامست حسیات عالم ذوق وعشق وسرور نموده بود . درین اثنابرلان دست مرا بيك عشق ومحبت شدیدی گرفته و بر دل خودمانده بيك زبان رقت آور عجز پروری گفت : — کامیلیا ! ببین که دلم چسان میطپد . آخر تا بکی بر حال عاشقت مرحمت نیاری . آیا از عشق من شبهه داری ؟ امین باش کامیلیا ، خاطر جمع شوروح من ! برلان دایما از تست از دیگری نمیشود . اینسخنان برلان ، و نظر رقت آور پر آتش شوق او بر پی ها و رگهای همه وجودم يك تأثير گرمى فوق العاده محبت اجرا کرده در دستها و اعضايم يك رخاوت وسستی پیدا گردید . بی اختیار دستهایم بگردنش پیچیده گفتم : — برلان ! من از تستم ، از هیچکس نمیشوم . آخ عشق ! تو چه لذت داری ........ « بقدر دوساعت دران عالم تنهایی از خودی خود ووجودکائنات