Page 562

صحیفه ۵۵۵ سیاحتنامه قطعه روی زمین جلد سوم از ابومحی الدین پرسیدم که برای « فواد بیگ » چای و شیر برده‌يانی؟ گفت: — بلی برده ام ، و تا بحال در پیشش بودم و ساعتش را تیر میکردم . زهرا ، لامعه ، نظیره كك كوچك چای خود شانرا خوردند زهرا خانم باز بر حکایت خود دوام ورزیده گفت : — بعد از انکه بهوش آمدیم . خودر ا تنها یافتیم . نظیره و فؤاد پیش سر ما نشسته و گریه میکردند . مصطفی را برده بودند . خلاصه چند روز به ( طاش قشله ) نام چونی جنایت خانه دوام نمودیم و دیدن مصطفی را طلب میکردیم . موفق نمیشدیم . آخر شنیدیم که بفیزان نفیش کرده اند ، اینست که حالا ترک دار و دیار کرده در پی جگر پارۀ خود میرویم . گفتم — آیا شما تکت خود را تا به طرابلس غرب گرفته اید ؟ گفت — نی اولاد ! این واپور تا به طرابلس نمیرود تکت خود ما نرا تا به اسکندریه گرفته ایم . از انجا بادیگر واپوری که برای رفتن طرابلس پیدا کنیم سوار شده خواهیم رفت . گفتم — آیا در اسکندریه آشنایی و دوستی با کسی دارید که شمار ادرباب پیدا کردن واپور و گرفتن تکت مدد برساند ؟ گفت — نی ، هیچکس نداریم ، ذاتاً از استانبول نیز بصورت خفیه و فرار برامده ایم . گفتم — خاطر جمع باشید والده ! انشاء الله مرا معاون بهر خدمت خود تان خواهید یافت . چنانچه شما را والده ، و لامعه خانم را همشیره خطاب نموده ام امیدوارم که شما نیز مرا بفرزندی و برادری قبول فرمائید و منهم انشاء الله سعی میکنم که خود را بشما يك فرزند و برادر لایقی سازم . زهرا — من شمارا فرزند خوانده ام ، خدا از شما راضی باشد حقیقتاً