Page 547

صحیفه ٥٤٠ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم کرده ام دارم و .... گفتم - بس بس! در واپور به این طوفانی این یك مهمانی باشکوهی شمرده میشود . آفرین محی الدین آغا . حالا این رابگو که از بیمار همسایه ات خبرداری که چسانست ؟ گفت - یکساعت پیش ازین بنابر فرموده شما چای برای شان ساخته دادم . احوال پسر الحمد لله خوبست، ولی بسیار زهیر شده . آه افندم اگر دعاهای شانرا در حق خود بشنوید ! از نیکویی شما آنقدر شکر گذاری میکنند که اندازه ندارد . گفتم - تو طعام را حاضر کن که من یکبار پرسان پسر را بکنم . گفت - بسرو چشم . در پی دروازۀ شان آمده آهسته دروازه را زده گفتم : - خانم والده ! رجا میکنم احوال صحت فؤاد بیگ را بمن میگوئید که چسانست ؟ خانم جوان دروازه را باز کرده گفت . - بفرمائید بچشم خود به بینید . بسیار فضل پروردگار است . از در درآمده پسر را دیدم که به پشت افتاده و چشمهایش باز ولی رنگش از سبب ضایع شدن خون بسیار از حد زیاده زرد و پریده است . نبضش را گرفته پرسیدم : - چسان خود را می یابی اولاد ! گفت - شکر است . تشکر میکنم . خانمها را پرسیدم که علاج داکتر را منتظماً داده اند یا نی ؟ گفتند بلی منتظماً داده ایم. و هر بار که آن دوا را خورده قوت برایش حاصل شده .