Page 375

صحیفه ٣٦٨ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم ـ چسان ! گازینوی شیشلی گازینوی بیگ اوغلی را از یاد شما برد یانی بیگ افندی ؟ گفتم ـ هر کدام از خود جدا يك کیفیتی دارد كه بيك ديگر نميماند ذاتاً قلم اعجاز رقم بدیع الصور خلقت ؛ هیچ دو نقشی را بيك رنگ درین جهان پر نیرنگ تصویر ننموده که از انرو اسم جلیل (مصور) ؛ فعالیت کلام « بدیع السموات والارض » را در همین نکته اظهار نموده است . سعید بیگ ـ اوخ ! بیگ افندی! ماشاءالله طوفانها میفرمائید ! ازین سخنان مبارك شما خود را گم کردم که آیا من در گازینوی شیشلی نشسته ام . یا در مسجد محلهٔ خود ما در پیش رحلهٔ تدریس امام افندی ؟ دیشب از عشق پاك دم میزدید ، امشب راه تصوف را گرفتید . باز تکرار میکنم که در مسئلهٔ عشق حسن و جمال نسوان نه پاکی را دخل و تعلقیست ، و نه تصوف را! شاعران و صوفیان اینچنین چیزها را يك نقابی برای خود ساخته اند . گفتم ـ آیا شما ازین سخن انکار دارید که این دو بدیعهٔ مه جبینی که در مقابل ما نشسته اند خلق کردهٔ يك خلاق مطلق است ؟ گفت ـ حاشا ! انکار ندارم . گفتم ـ آیا اینهم ظاهر و آشکار نیست که هر دوی آنها با وجودیکه در در لباس و همهٔ فیشن تا که توانسته اند خود را شبیه ساخته اند ولی در شکل و شمایل هیچ مناسبت بهم دیگر ندارند ؟ گفت ـ بلی ظاهر و آشکار است . گفتم ـ پس بجز يك محویت و حیرتی که در پیش تصاویر مختلفهٔ گوناگون بوقلمون قلم قدرت اظهار کردم دگر چه کردم که مرا به آن زاهد خشك ریش سفید دندان افتادهٔ غلیظ امام مسجد خودتان تشبیه فرمودید آقای من؟ سعید بیگ قهقهٔ عادتی خود را صرف کرده گفت :