Page 374

صحیفه ٣٦٧ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم گلهای اینقدر جمعیتها به اصول و قواعدیکه در چنین جاها جاریست یعنی مچوکی، ویزه و شمسيه و باستون كسی دکه‌نزدن، و هیچ کسی را زحمت ندادن گذشته در نزدیك مرسح بطرف دست چپ بفاصله دو قدم از میزی كه دو مادام لباس یکر نگ شوخ و شنگ بر اطراف آن نشسته بودند يك میزی انتخاب کرده نشستیم . سعید بیگ مادامها را به اشارت سر يك تمنایی کرده مادامها نیز با تبسمهای گنج لب، و غمزه های گوشه چشم، و پست كردن پشت ابرو، وراست كردن گردن و مایل ساختن زنخدان بسوی غبغب و سرفرو آوردن بسوی سینه بهانه دیدن گل سرسینه ، وبسی عشوه پردازیهای دیگر جواب تمنای سعیدبیگ را مقابله نمود . این دو نازنین مه جبین — بلی مه جبین بودند: زيرايكيك «بوروش» ماه و مشتری نشان عثمانی برجبههٔ كلاه فرنگی اطوارشان كه برطرهٔ طرار شان بطرف بنا گوش چپ يك قدری میل كرده بود موجود بود . هر دوی شان از يك قماش بسیار لطیف حریری یاسمنی رنگ که بيك رنگ ، ويك برش كه از فیشنهای آخرین ایام حاضره بود گونهای دامن كشان بسیار کلو داری در بر داشتند . بکسهای كوچك دستی ، و شمسيه ها حتی کلاه و بوتین شان نيز بيك فیشن و يكرنگ بود . آمدیم برمسئلهٔ حسن وجمال شان : در خصوص اول چیزیکه بنظر دقت بر میخورد هماناسیاهنی موها و ابرو و مژگان و چشمان یكی ، وقهوه رنگنی موها و ابرو وسیاوی رنگنی چشمان آن دیگر بود . در قد و بالا همدوش بودند . كمرهای باريك و سینه های برامدهٔ شان بايك جنس استاير تضييق یافته بود كه حسن اندام شان از یکدیگر چندان فرقی نشان نمیداد . در رنگ ؛ سیه مو اسمر گلگون رنگ ، وقهوه موا بیض شکوفهٔ سیب رنگ بود . سعید بیگ گفت :