Page 352

صحيفه ٣٤٥ سیاحتنامهٔ سه قطعهٔ روی زمین جلد دوم درین اثنا قهوه هم نوشیده شده بود . بجمعیت بپا خواسته از مهمان خانه برآمدیم در عرابهٔ ( فايتون ) حضرت پدر، و بنده ، و شوکت بیگ ، و در عرابهٔ قویه سعید بیگ و حسن شهاب افندی و در پیش عرابه ابو محی الدین ، و در پیش عرابهٔ خود ما یکی از خدمتگاران مهمانخانه نشسته عرابه ها از راه بشکطاش بحرکت افتاد . جادهٔ بزرگ بشکطاش و سرك بزرگ کناره دار بازیانی که بسوی تپهٔ سرای شوکت احتوای ( ييلديز ) بالا برامده است از عساکر پیاده، و سواری، وطوپچی و استحکام، واطفائيه و غیره پر و مالامال بود که با البسه رسمی تمام ، موزیکه ها نواخته اطراف واکناف جامع حمیدیه را احاطه میکردند و منظره های مختلفهٔ قیافهای عسکریه و افسران خوش دریشی جوان تر و تازه حقیقتاً لوحه های خوشی در نظار تصویر میداد ، لاره های مختلفهٔ موزیکه های صنوف مختلفه در دلها يك وجد و نشاطی می انداخت . به اینصورت بدر وازهٔ جامع رسیده عرابه های ما توقف نمود . از عرابه فرو آمده در میدان جامع داخل شدیم ، و در پیش بنای جامع شوکت بیگ و حسن شهاب افندی در پیش ما افتاده ما را بدر وازهٔ اوتاق مخصوصه رسانید . ازین اوتاق بريك زينهٔ داخل بنا بالا برامده در دست راست بيك برندهٔ در آمدیم که با يك شبکهٔ اسلیمی کار آهنین از طرف صحن داخلی جامع پوشیده شده بود . ازین شبکه داخل جامع و همه مردمان نماز خوان و محراب و منبر یگان یگان دیده میشود ، ولی از خارج در عقب این شبکه کسی دیده نمیشود . برنده با قالینهای بسیار فاخر واعلا یی مفروش شده بود . رحله های بسیار مزین و مصاحف شریف نیز برانها موضوع بود . این برنده مخصوص برای نماز خواندن پاشایان و بزرگان معیت شاهانه بود که هنوز