Page image — the source of record
Machine transcription
جلد سوم
کتاب الحواله
واذا ادعى المحيل انه احالها خذا وقال المحال عليه بل على ودبعه لى فان الاجل يعود بحلف المحال عليه الخ
فالقول قول المحيل مع يمينه ورد القضاء المحال علیه اما ادعاه من الدين الى مينة (هدايه وعینی وجواهر و غيره)
وقتیکه محیل طلب کرد از محتال آنچه حواله کرده بود و بزیان گفت که حواله کرده بودم ترابر فلان که قبض کنی ترا بر من پیر من
وکیلی محتال گفت که اینچنین نیست بلکه حواله کرده بود مرا بر او بر دین من قول محیل است باید کند مدعی محال علیها با
کرده نمیشود در انچه دعوی نموده بود از دین مگر بگواهـان و ذکر شمس الائمة السرخسي في تفصيل
المسألة معنى اخرهو ان المحتال اذا استوفى الالف وقد كان المحيل باع منام
من المحتال عليه بهذا الالف فيقول المحتال كان ذلك المتاع ملكي وكنت
وكيلا ببيعه من جهتہ و قبضت مالى ويقول المحيل المتاع لي انما لقضيه النفسية القول قوله المحياتين
(كفايه شمس الائمه سرخسی ذکر نموده اینکه این مسأله مذکور و احتمال دیگر معنی نیز دارد و آن
احتمال اینست که محتال گرفته باشد از محتال علیه هزار درم را و حواله کننده
فروخته باشد بر محتال علیه متاعی را بهمان هزار درم باز محتال بگوید که آن متاع
ملک من بود و تو وکیل من بودی بفروختنش از طرف من و آن هزار در میکه
تو قبض کرده مال من است و محیل بگوید که آن متاع ملک من بود و جز این نیست
که فروخته ام انرا بمحتال علیه برای خودم پس درینصورت نیز معتبر قول محیل است
فلوكان المحتال له غائبا واراد المحيل قبضا على المحال عليه قائلا انما
وكلته بقبضه قال ابو يوسف رح لا اصدقه ولا اقبل بينته ( رد المحتار)
اگر محتال غائب بود و اراده کرد محیل که قبض کند مال حواله را از محال علیه
در حالیکه میگفت که وکیل کرده بودم او را بقبض نمودن آن مال حواله فرموده ام
حضرت امام یوسف رحمہ اللہ تعالیٰ که من راست گونمیدانم او را و نه قبول میکنم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.